..............................................................................................................................
نقد و بررسی
موسیقی های غیرمتعارف
و غیر رسمی ایران
نویسنده
مطالب: نصیر
مشکوری
استفاده
از این مطالب
با ذکر منبع
بلامانع است. تمام
حقوق این سایت
متعلق به نویسنده
می باشد.
..............................................................................................................................

آلبوم جدید
محسن نامجو؛
"آخ"، دو
آلبوم در یک
مجموعه!
آلبوم
"آخ" با آوای
سوزناک بلوز ایرانی
نامجو و از
کوبش پنجه های
ساختارشکن او
بر سیم های سه
تار با همراهی
آوای
آکاردئون
آغاز می شود و
آهنگ "همش" را
در برداشتی ایرانی
از موسیقی کولی
ها با ترانه ای
سودازده، گنگ
و هزیانی،
جامعۀ مالیخولیائی
امروز
ایران را تصویر
می کند که
مانند دیگر
سروده های او
ضد و نقیض گویی
های آگاهانه ایست
هجوآمیز و
سرشار از طنز
مدرن.
آهنگ "همش"
اِشاره یست در
ابراز
چندگانگی و پریشانی
فرهنگ ملتی که
در پارادکسی
از آرمان های
دیرساخته سنت
و پیش ساخته
های مدرنیته،
از مرداب
دمکراسی مذهبی
تا سرآب
دمکراسی غربی،
از جبر جغرافیای
شرق عرفانی تا
اجبار غرب بی
جغرافیای
مدرن
غوطه ور است ... ادامۀ مطلب
گروه
راک اوهام، پیشگام
جنبش موسیقی
خودساخته و دیجیتالی
ایران
اما در
رابطه با گروه
راک اوهام
آنچه که شاید
کمتر به
آن توجه می
شود درواقع پیشگامی
این گروه در
استفاده از
تکنولوژی
کامپیوتری
روز و ابزار
الکترونیکی
در استودیوهای
خانگی، و
مهمتر از همه
انتشار آلبوم
ها و روابط
عمومی
گروه از طریق
اینترنت و
شبکه های اینترنتی
با مخاطبین
خود بود. موفقیت چشمگیری
که اوهام در این
راه کسب کرد
سرمشقی شد برای
نسل موسیقی
پرداز بعد از
آنها تا
به اینگونه از
شبکۀ ارتباطی
اینترنت
استفاده کرده
و به مخاطبان
گسترده تری در سراسر دنیا
دسترسی پیدا
کنند. حرکتی
را که به
اشتباه آن را
موسیقی زیرزمینی
ایران
خطاب
می کنیم درواقع
می بایست جنبش
موسیقی
خودساخته و دیجیتالی
ایران نام
نهاد که
گروه
اوهام بی تردید
پیشگام این
جنبش می باشد.

جدیداً
یکی از رپ
خوانان ایرانی
مقیم
انگلستان
بنام "رویل"،
سخنی در مورد
هیپ هاپ ایران
در گفتگوئی ویدئوئی
بیان کرده که
من هم در تکمیل
گفته های وی
جالب دیدم بخشی از یکی
از مقالات قدیمی
ام را که در
اعتراض به فیلم
مستند
"شوک"در سال 2008
نوشته بودم و بیشتر
در مورد رپ
فارس است را
در اینجا
دوباره
انتشار دهم تا
در ادامه بحثی شود
برای آشنائی و
درک فرهنگ های
جدید جوانان ایرانی.

نگاهی
بر موسیقی
محسن نامجو از
نوشته های قدیمی
در سال 2008
مقاله ای تحلیلی
در مورد موسیقی
راک تلفیقی ایران
نوشتم که بخش
مهمی از آن
به موسیقی
محسن نامجو
اختصاص داده
شده بود. از
آنجائی که
آلبوم جدید این
هنرمند گستاخ
و دگراندیش ایرانی
بنام "آخ" چند
روز پیش به
بازار اینترنتی
ارائه داده
شد، بد
ندیدم که آن
بخش را مشخصاً
در اینجا
انتشار دهم و
در اولین فرصت
به نقد و بررسی
آلبوم جدید
وی
که "آخ" نام
دارد نیز در آیندۀ
نزدیک
بپردازم.

سخنی
با "خس و خاشاک
های" موسیقی
جوان و غیررسمی
ایران.
وقت
آن رسیده که
خود را از
زندان سانسور
و خودسانسوری
ها رها کنیم.
دوران
محافظه کاری و
سازش بپایان
رسیده است. باید
زنده ماند و
زندگی کرد.
آزاد بود و در
فضائی آزاد
اندیشید و هستی
را آزادانه
تجربه کرد. باید
بخشی از جنبش
دمکراتیک و حق
طلبانۀ ملت ایران
شد و از حقوق
مسلم مدنی مان
دفاع کنیم.

گروه
آبجیز پدیده ای
منحصربفرد
در جریان موسیقی
پاپ معاصر ایران
نگرشی بر
آلبوم دوم
گروه آبجیز ”Perfectly displaced”
آلبوم
جدید گروه آبجیز
”Perfectly
displaced”چندیست
به بازار اینترنتی
وارد شده است.
گروهی مانند
گروه آبجیز را
نمی توان از دیدگاه
موسیقائی
خارج از محدودۀ
موسیقی پاپ جای
داد، اما از
زاویۀ دیدگاه
های مفهومی در
محتوا بی شک
نگاهی جهانی و
امروزی تری را
در موسیقی خود
می پروراند.

گذار
یک "آدم معمولی"
در یک "باغ وحش
جهانی"
نگاهی بر
گروه کیوسک و آلبوم
«باغ وحش جهانی»
در سال 2005
زمانی که اولین
آلبوم گروه کیوسک
تحت عنوان
«آدم معمولی»
به بازار
آشفتۀ موسیقی
غیررسمی ایران
ارائه داده
شد، هیجانی در
میان مخاطبان
بی تاب موسیقی
مردم پسند
معاصر ایران
بپا کرد. مخاطبان
جوانی که بعد
از سال ها تغذیه
از تولیدات
بازاری موسیقی
پاپ خارج از ایران،
از حجم توخالی
و ساختار
تکراری آن
خسته شده بودند
و
در اِنتظار
تحولی در موسیقی
مردم پسند با
ترکیب و محتوائی
نو و متفاوت
تر در زیرزمین
ها پرسه می
زدند.

چرخشی
تازه از بن
بست موسیقی
-راک تلفیقی ایرانی-
به سوی موسیقی
مترقی پروگرسیو
راک فارسی.
نقدی
بر آلبوم های
«اِلاه» و «این
برف» از گروه
راک «حک»
گروه
راک «حک» www.hackroom.net یکی از
گروه های فعال
در شکل گیری
موج موسیقی
راک ایران در یک
دهه اَخیر
بوده است. این
گروه مانند بیشتر
گروه های راک
در ایران یک
پروژۀ موسیقی یک
نفره می باشد
که با همیاری
و همکاری موسیقی
پردازان
متعددی از
جمله؛
نوازندگان
گروه راک
«سرخس» و شهرام
شعرباف رهبر
گروه راک
«اوهام» و
نوازندگان و
موسیقیدانان
حرفه ای
مانند؛ رضا
اَبائی، کسرا
ابراهیمی،
اِحسان خواجه
مولائی، مونا
نامور، علی
جبرئیلی به
رهبری «مانی
صفیخانی»
تاکنون به پیش
رفته است. پروژۀ
حک در سال 2001 میلادی
آغاز به فعالیت
کرده و تا به
امروز 4 آلبوم
در سبک های
آلترناتیو، فیوژن-راک
و پروگرسیو-راک
انتشار داده
است.

نقدی
بر آلبوم "خال
پانک" از گروه
127
گروه 127 یکی
از گروه های
تاثیرگذار و پیشگام
دۀ اَخیر صحنۀ
موسیقی غیرمجاز
ایران می
باشد. اما این
گروه
متاسفانه شاید
یکی از گروه
هائی نیز باشد
که از طرف
منتقدین و موسیقی
شناسان ایرانی
کمترین توجه
را به خود جلب
کرده است.
گروه 127
با انتشار
آلبوم "خال
پانک" اثری
ماندگار در
موسیقی
آوانتگارد
فارسی-ایرانی
از خود بجای
گذاشته است که
ارزش موسیقائی
والائی دارد و
تاثیر بسزائی
بر موسیقی نسل
فردای ایرانی
خواهد گذاشت.

سرآغاز
شاخه ای جدید
در صحنۀ رپ
فارس
نقدی
بر آلبوم «24
ساعت» از
«بهرام»، رپ-خوان
مقیم ایران
«بهرام» یکی
از رپ خوان های
فعال در صحنۀ
هیپ هاپ ایران
می باشد که
بتازگی نامش
بر سر زبان
طرفداران و
شنوندگان
کنجکاو موسیقی
رپ فارس
افتاده است و
شهرت وی به
عنوان آوای
معترض نسل
جوان و تحولجوی
داخل ایران حتی
به آنسوی
مرزهای ایران
نیز رسیده است.
یکی از قطعه
های رپ خوانی
که از «بهرام»
در وبلاگ ها و
سایت های ویژۀ
موسیقی رپ
فارس انتشار پیدا
کرده و به
سرعت نام وی
را به عنوان یکی
از معدود رپ
خوان های
انتقادی-اجتماعی
درون-مرزی
معرفی و مطرح
کرد، رپ-نوشته
ای بود تحت
عنوان "نامه ای
به رئیس
جمهور".

بخشی
از موسیقی غیر
مجاز ایران - رپ
و راک-
بالاخره بعد
از گذشت یک
دهه، شوک بزرگی
به مسئولین
گروه اجتماعی
شبکه 3 سیما
وارد کرد و
موجب تهیه و
ساخت فیلم به
اصطلاح مستند
به نام
«شوک» گردید.
واقعیت این
است که این فیلم اصلاً
خصوصیات یک فیلم
- مستند - را
ندارد.

پیتزای
قرمه سبزی حقیقتی
که باید بر آن
آگاه شد!
گفتمانی
در بارۀ موسیقی
زیرزمینی ایران
از
خصوصیات
جامعه جهانی
امروز کمرنگی
مرزهای فرهنگی
است و یکی از
مهمترین پدیده
هائی که موجب
رشد گلوبالیسم
شده است، چه در
راستای
سودجوئی های
کلان اقتصادی
و چه در مسیر
رشد و همآمیزی
فرهنگی، نقش
گسترده ایست
که رسانه های
چندملیتی و
مهم تر از همه
شاهراه
ارتباطی اینترنت
در زندگی
روزمره ما ایفا
می کند. اینترنت
این دستاورد
تکنیکی پست
مدرن عصر ما
شرایطی را برای
میلیون ها
شهروند بوجود
آورده تا همگی
بطور برابر و
به آسانی به
اطلاعات مورد
نظر خود دسترسی
پیدا کنند.

موسیقی
راک تلفیقی
موجی ناموفق
جهت خلق موسیقی
مردم پسندِ
معترض و امروزی
فارسی
یکی از
انواع موسیقیهای
فرانو ایرانی،
موسیقی تلفیقیست
که از سالها
پیش بخش بزرگی
از مجموعه موسیقیهای
متفاوت و پیشرو
را در بر
گرفته و ذهن
هنرمندان
نوپرداز ایرانی
را مشغول
داشته است. در یک
دهه اخیر نیز
شاهد تلاشهای
برخی از موسیقیپردازان
و موسیقیدانان
جوان در جهت
خلق نوعی موسیقی
پر انرژی و
مردمپسند
امروزی با
خصوصیات
فرهنگی و آوای
ایرانی بودیم
که خودبهخود
موسیقی راک
تلفیقی –Fusion rock--
نام گرفته
است.

فرهنگ
نوینی که
نوپرداز و
امروزی باشد.
موسیقی که هیجان
انگیز و جوان
باشد.
چندی
پیش شاهد اجرای
زنده گروه
تمبورنوازان
باباطاهر
بودم که بنیانگذار
آن، مرحوم
سید خلیل عالی
نژاد یکی از
استادان بنام
موسیقی سنتی ایران
بوده است.
اجرای این
گروه و موسیقی
سنتی که این
نوازندگان چیره
دست ارائه
دادند ذهنم را
آشفته کرد.
آنچیزی
که در این رویداد
مرا به فکر
واداشت، یک دستی
فرهنگ موسیقی
اصیل ایرانی
بود که این
نوازندگان بیانگر
و نماینده آن
هستند. موسیقی
با ریشه های
عمیق فرهنگی
که در پیچ و خم
هزاران سال
ناهمواری های
تاریخ خونین ایران
کماکان
پابرجا مانده
است. موسیقی
که بخشی از هویت
فرهنگی مردم ایران
و یکی از
نشانه های
همبستگی ملی
ماست. موسیقی
و فرهنگی که
زبان و بیان
مشترک ما ایرانیان
است.

تریپ
«هیچکس» تریپ
مردمی رپ فارس
حدود دو سال پیش
برای اولین
بار رپ «تریپ
ما» را شنیدم و آنچه مرا
تحت تاثیر
قرار داد
ساختار ساده و
هم گامی موسیقی
اصیل ایرانی
بر ریتم جهانی
هیپ هاپ، و ایجاد
فضائی شهری بر
آمده از فرهنگ
جوانان و دسته
های خیابانی
تهرانی بود. دیدگاهی
نو از هیپ هاپ
که در میان
موج تازه وارد
رپ فارسی آن
زمان که
اکثراً تقلیدی
و برگرفته از
رپ آمریکائی
بود، اثری
مستقل و
متفاوتی بود.
.......................................................................................................................................................
استفاده از
این آثار با
ذکر منبع
بلامانع است
تمام حقوق این
سایت متعلق به
نویسنده می
باشد